Zatrucia związkami fosforoorganicznymi

projekty domów szeregowych Są to pestycydy o największej toksyczności, dobrze wchłaniające się nie tylko przez błony śluzowe przewodu pokarmowego, ale także przez drogi oddechowe, a nawet przez nie uszkodzoną skórę. Działanie związków j fosforoorganicznych polega na blokowaniu enzymu esterazy cholinowej, przez co dochodzi do nagromadzenia się w organizmie acetylocholiny. Pojawia się ślinotok, nudności i wymioty, źrenice zwężają się, występują bóle brzucha i biegunka. Ciśnienie tętnicze obniża się, czynność serca zwalnia. W cięższych zatruciach występuje osłabienie lub drżenie mięśni, dezorientacja, stany drgawkowe, utrata przytomności i śmierć. Rozpoznanie opiera się na wywiadzie, okoliczności zatrucia oraz na dość charakterystycznych objawach (przede wszystkim ślinotok i zwężenie źrenic). Potwierdzeniem rozpoznania jest oznaczanie aktywności cholinoesterazy w surowicy. Jest to badanie proste, które może być wykonane w każdym laboratorium i na każdym oddziale szpitalnym. Stwierdzenie zmniejszenia aktywności cholinoesterazy nie tylko potwierdza rozpoznanie, ale jest także miarą ciężkości zatrucia oraz służy do kontroli przebiegu leczenia.

Leczenie rozpoczyna się od usunięcia trucizny z powierzchni ciała | w zatruciu kontaktowym lub z żołądka w zatruciu drogą doustną. Należy podawać 2—4 mg atropiny oraz swoiste odtrutki działające jako ak-tywatory cholinoesterazy: PAM i Toxogonin. Jednocześnie powtarza się wstrzykiwanie atropiny w celu zahamowania działania układu przywspółczulnego. Miarą dawkowania atropiny jest zachowanie się źrenic: w zatruciu są wąskie, przy odpowiednim dawkowaniu atropiny wracają do prawidłowej szerokości, przy przedawkowaniu atropiny stają się nadmiernie szerokie. W cięższych zatruciach łączna ilość podanej atropiny może przekraczać 20 mg na dobę. Przebieg leczenia kontroluje się przez oznaczanie aktywności esterazy cholinowej. Wyniki są dobre, jeśli leczenie było wcześnie rozpoczęte i konsekwentnie prowadzone. GRY ONLINE