Zatrucia metalami ciężkimi

soczewki Rozpuszczalne w wodzie sole metali ciężkich (rtęć, ołów, arsen i inne) są trucizną protoplazmatyczną, tzn. uszkadzają cytoplazmę komórkową, powodują rozpad komórek i ciężkie uszkodzenia narządów. Zatrucia metalami ciężkimi najczęściej są związane z nadmiernym narażeniem na nie w czasie pracy, rzadziej są to zatrucia przypadkowe lub zbrodnicze. Jako przykład omówimy zatrucie sublimatem, stosowanym jako środek dezynfekujący. Zdarzają się zatrucia omyłkowe i samobójcze. Po przyjęciu sublimatu drogą doustną w ciągu paru godzin rozwija się obraz ostrego zapalenia błon śluzowych przewodu pokarmowego z krwawieniem i owrzodzeniami w jamie ustnej oraz z krwotocznym nieżytem jelit, a następnie ostra niewydolność nerek, spowodowana martwicą nabłonków cewek nerkowych (tzw. nerka sublimatowa). Ilość moczu zmniejsza się, dochodzi do zupełnego bezmoczu i rozwija się obraz kliniczny ostrej mocznicy. Jeżeli zatruty nie zginie w okresie bezmoczu, to zwykle po tygodniu następuje stopniowy powrót diurezy.

Leczenie zatrucia rtęcią trzeba rozpoczynać jak najwcześniej, zanim dojdzie do uszkodzenia narządów miąższowych. Należy starać się usunąć truciznę z przewodu pokarmowego przez płukanie żołądka. Zasadniczym lekiem jest BAL, który podaje się we wstrzyknięciach domięśniowych 3 razy w pierwszej dobie, 2 razy w drugiej. BAL jest związkiem swoistym, odtruwającym w zatruciach rtęcią i innymi metalami ciężkimi. Jego działanie jest skuteczne po wczesnym podaniu. BAL może wywoływać działanie uboczne pod postacią nudności, bólów mięśniowych, potów. Po wystąpieniu oligurii i anurii obowiązuje leczenie właściwe dla ostrej niewydolności nerek. owczarek niemiecki długowłosy hodow